تفاوت دوست داشتن و عشق ورزیدن
در ۱۹ بهمن ۱۳۹۵ | 1 دیدگاه

بین دوست داشتن و عشق ورزیدن چه فرقی وجود دارد؟
ـ بین دوست داشتن و عشق ورزیدن تفاوت زیادی است. در دوست داشتن تعهدی وجود ندارد؛ ولی در عشق ورزیدن تعهد است. به همین دلیل است که مردم زیاد راجع به عشق حرف نمی‌زنند. در واقع، مردم به‌نحوی از عشق سخن می‌رانند که به تعهدی در آن نیاز نباشد. مثلاً می‌گویند: «من عاشق بستنی هستم.» چگونه می‌توان عاشق بستنی بود؟ می‌توان بستنی را دوست داشت؛ اما نمی‌توان عاشقش بود. یا می‌گویند: «عاشق ماشینم هستم.» می‌گویند عاشق اینم، عاشق آنم؛ اما از این‌که به یکدیگر بگویند عاشق هستند واهمه دارند. زن و شوهری مدت‌ها از زندگی زناشویی‌شان می‌گذشت و روابطی صمیمانه نیز با یکدیگر داشتند. با این‌که زن همواره انتظار می‌کشید، مرد هنوز به او نگفته بود عاشق اوست. اینک به تفاوت در ابراز عشق در زمان‌های قدیم و زمان حاضر پی‌بردی؟
ـ خب! ممکن است بیشتر توضیح دهید؟
ـ در قدیم مردم عادت داشتند اول عاشق بشوند؛ اما امروز همه‌چیز فرق کرده است. عاشق شدن یعنی تسخیر شدن با عشق. این امری انفعالی است. این روزها مردم زبان را تغییر داده‌اند و به‌جای «عاشق شدن» می‌گویند «عشق ورزیدن». آن مرد با همسرش روابطی حسنه داشت؛ ولی یک بار هم نگفته بود که عاشق اوست. اما یک روز به زن تلفن کرد و گفت: «هی فکر می‌کردم، هی فکر می‌کردم که به تو بگویم یا نه. دیگر نمی‌توانم نگویم.» زن گفت: «بگو، بگو!» مرد گفت: «خیلی به تو علاقه دارم.» مردم به هم می‌گویند به شما علاقه دارم. چرا به هم نمی‌گویند عاشق تو هستم؟ برای این‌که عشق تعهد‌آور است و به‌مفهوم درگیری، خطر کردن و مسئولیت‌پذیری است. علاقه داشتن صرفاً گذراست. من امروز دوستت دارم و فردا ممکن است دوستت نداشته باشم. هیچ خطر‌کردنی با آن همراه نیست. وقتی به زنی می‌گویی «عاشقت هستم»، تن به خطر داده‌ای. مکرراً به او می‌گویی عاشقت هستم، و این یعنی عاشقت خواهم ماند، یعنی فردا هم عاشقت خواهم ماند، یعنی می‌توانی به احساس من تکیه کنی. این نوعی قول و قرار است. وقتی به زنی می‌گویی به تو علاقه دارم، در اصل راجع به خودت اقرار می‌کنی و می‌گویی: «من چنین آدمی هستم و بر این اساس به تو علاقه دارم. من به بستنی علاقه دارم، به ماشینم علاقه دارم و به شما هم علاقه دارم.» ولی وقتی پای عشق به میان می‌آید، تو راجع به آن شخص حرف می‌زنی و او را دوست‌داشتنی به‌شمار می‌آوری. نشانه در این حالت به‌طرف آن شخص هدف‌گیری شده است و خطر در همین است. داری قول می‌دهی. عشق ماهیت قول و تعهد و در‌هم آمیختن دارد. عشق چیزی ابدی است؛ اما علاقه و دوست داشتن لحظه‌ای و گذراست. علاقه با خطر همراه نیست و مسئولیت نمی‌شناسد.
از کتاب ” انسان در جستجوی اقتدار ”

 

دیدگاه1
فرانک ارسال شده ۱۹ بهمن ۱۳۹۵ در۱:۰۶ ب.ظ   پاسخ

درود
کاملا موافقم. از نظر من، مادامی که تعهد با دوست داشتن، به موازات هم حرکت میکنند عشق پدیدار میشود و زمانی که تعهد برداشته میشود ماهیت عشق نیز تغییر میکند.
با تشکر از مطالب ارزشمند شما.
پیروز باشید.

ارسال دیدگاه